Büyük yatlardan minyatür tavuklara: 'Milyoner dadıları'nın günlük yaşamı

"Herkesin 24 saati aynı" diyen bir söz vardır ya? Bu bir yalan" diyor Sao Paulo'lu 31 yaşındaki Giuliana Passarelli. Bir milyonerin kişisel asistanı olarak çalışıyor. "24 saatim aynı zamanda patronumun" diyor.

Passarelli'nin işi, 35 yaşındaki iş insanı patronunun uğraşmak istemediği her şeyi halletmek. İster pahalı bir takım elbise seçmek, ister bir doğum günü partisi düzenlemek, isterse çocuğunun okul malzemelerini almak olsun.

Ancak rutini daha da abartılı olabiliyor. Örneğin, patronunun bir Ferrari'yi almak için acilen Fransa'ya çağrıldığını hatırlıyor.

"Özel, koleksiyonluk bir model aldığı için gece boyunca bavul hazırlamak zorunda kaldım. Oraya uçtuk, Paris yakınlarındaki bir kasabaya gittik ve Brezilya'ya araba getirmek için gereken tüm evrak işlerini halletmek zorunda kaldım" diyor.

İşinin sabit bir programı yok. Bir gün patronuna dişçi randevusu ayarlaması veya köpeğini veterinere götürmesi gerekebilir.

"İş yerinde yoğun bir gün geçirirken birdenbire 'Diş macunu almayı unuttum' diye düşündüğünüz anları biliyor musunuz? Onun başına böyle bir şey gelmiyor çünkü ben unutmuyorum."

Passarelli'nin TikTok hesabı şu anda 5 milyondan fazla beğeni ve 140 binden fazla takipçiye sahip. Profilinde "milyoner dadısı" olarak yaptığı işin perde arkasını gösteren videolar paylaşıyor.

Passarelli, o her şeyin sorumluluğunu üstlenirken patronunun "beynini uçak moduna geçirebildiğini" söylüyor.

"İki yaşındaki bir çocuğa göz kulak olmanız ve bir saniye bile gözünüzü ondan ayırmamanız gerektiği durumları biliyor musunuz? Patronla da durum aynı. Başka bir insanın hayatından sorumluyum ve her an her şey değişebilir."

Reklamcılık alanında lisans ve pazarlama alanında yüksek lisansa sahip Passarelli, ajanslardaki ve etkinliklerdeki ofis işini geride bıraktı.

"Yaptığım işi gerçekten seviyordum ama o rutinde kendime yer bulamamıştım. Kendimi sabah 8'den akşam 6'ya kadar bilgisayar başında çalışırken hayal edemiyordum."

Fırsat, pandemi sırasında bir tanıdığının bu işe tavsiye etmesiyle ortaya çıktı. Beş dakikalık bir görüşmeden sonra, patronu deneme şansı verdi. Passarelli şimdi beş yıldır onunla çalışıyor.

İşin bir de tuhaf yanı var. Passarelli, patronunun minyatür tavuklara takıntılı milyonerler hakkında bir makale okuduktan sonra bu trendi takip etmeye karar verdiğini söylüyor.

Malezya kökenli ve diğer birçok ırktan daha küçük olan serama cinsi tavuklar, Sao Paulo'nun kırsal kesimlerinde evcil hayvan olarak besleniyor.

"Ofise iki tane getirdi ve kelimenin tam anlamıyla minyatür tavukların bakıcısı oldum" diyor.

Pahalı kuşlar şimdi iş insanının çalışanlarından birinin çiftliğinde yaşıyor. Ancak Passarelli, patronuna iletmek üzere hala fotoğraflar ve güncellemeler alıyor.

Zaman statü demek

Escola Superior de Propaganda e Marketing'de (ESPM) Çağdaş Lüks İşletme ve Pazarlama dersi veren Prof. Cristina Proença, Passarelli'nin işinin yeni bir durum olmadığını söylüyor.

Bu, ev hizmetlileri ve uşaklar gibi süper zenginlerin uzun zamandır aşina olduğu ev içi rollerin bir evrimleşmiş bir hali.

Proença "Geleneksel ailelerde bu hep vardı. Bazı durumlarda nesiller boyu kalan, evin işleyişini destekleyen çalışanlar bile var" diyor.

Gelir piramidinin tepesindeki zenginliğin artan yoğunlaşmasının, bu son derece uzmanlaşmış hizmete olan talebi artırdığını ve pazarın giderek daha çok özel hizmetlere yönelmesiyle, çok kişiselleştirilmiş hizmetlerin kilit önem kazandığını ekliyor.

Proença "Kişisel asistan, çalıştığı kişiyi o kadar iyi tanıyan biridir ki, o kişinin tam olarak aradığı şeye göre deneyimleri uyarlayabilir" diye açıklıyor.

Ayrıca "En değerli arzu nesnesi maddi değil, zamandır. Bu tür personeli işe almaktan bahsettiğimizde, aslında başkalarının zamanını satın alarak zaman kazanmaktan bahsediyoruz." diyor.

"Bu da başlı başına bir statü sembolü haline geliyor. Zamana sahip olmak."

Profesör, "milyoner dadısı" terimini sevmediğini, bunun kişisel asistan kullananları çocuklaştırdığını savunuyor.

"Bu, kişinin kendi başına idare edemeyecek durumda olduğunu ima ediyor" diyor.

Zenginler için bu tür hizmetleri almanın mantığı farklı.

"En basit işler dışarıdan yaptırılabilir. Bazen bir bardak su getirmek kadar küçük bir şey bile olabilir" diyor.

Sao Paulo'daki Lu Xavier ajansı, kendisini "üst düzey evlere odaklanan, ev personeli temini konusunda uzmanlaşmış bir butik işletme" olarak tanımlıyor.

Seçim süreci "sabıka kaydı kontrolü, referans kontrolü, borç geçmişi ve önceki sağlık muayenelerinin teyit edilmesinden" oluşuyor.

İş kadını Luciana Xavier, piyasadaki boşluğu fark ettikten sonra şirketi kurduğunu söylüyor.

25 yılı aşkın bir süre çoğu zaman bir ev hizmetlisi olarak yüksek gelirli ailelerle çalıştıktan sonra geleneksel ajansların çalışma yöntemlerini sorgulamaya başladı.

"Onlara profili verirdim ve bana uygun adaylar gönderirlerdi. İşte o zaman, özellikle hizmet kalitesi açısından bir boşluk olduğunu fark ettim" diyor.

Şirketi, ev hizmetlilerinden bahçıvanlara kadar çeşitli ev çalışanlarını işverenle buluşturuyor.

Kişisel asistanlar için de belirli gereksinimlere işaret ediyor ve bunların lüks pazara aşinalıkla başladığını vurguluyor.

"Hangi çiçekçiyi arayacağınızı, hangi yeme içme hizmetini tutacağınızı, bir akşam yemeğini nasıl organize edeceğinizi bilmeniz gerekiyor. Bu dünyayı anlamıyorsanız hiçbir anlamı yok."

Luciana mesleğin sosyal medyada giderek daha fazla görünür olmasına karşın, gizliliğin çok önemli olduğunu söylüyor.

"Birçok hane gizlilik sözleşmesi istiyor. İfşa edilmekten hoşlanmıyorlar" diye uyarıyor.

Uluslararası seyahat ve lüks ortamların ötesinde, kişisel asistanlık işi aynı zamanda kişisel fedakarlıklar gerektiriyor ve belirli beceriler istiyor.

Son dakika sorunlarıyla başa çıkmada uyum yeteneği, güçlü organizasyon becerileri ve akıcı İngilizce, işe alım uzmanları tarafından olmazsa olmaz olarak kabul ediliyor.

Esneklik gerekiyor

Brezilya'nın orta kesimlerindeki Goiania'da, 29 yaşındaki Joao Victor Marques, Passarelli'ye benzer bir hayat yaşıyor.

Lüks sektöründeki kariyeri onu Monaco, Dubai, Londra ve Zürih'e götürdü. Zürih'te İngiliz bir iş adamı için çalıştı.

Marques, "İşimdeki en sıra dışı anlardan biri, Monaco'da demirlemiş olan Leonardo DiCaprio'nun yatında akşam yemeği yemekti. Eski patronumun kocası bir akşam yemeğine davet edilmişti ve biz de davet edildik" diye hatırlıyor.

Brezilya'yı özleyen Marques, ülkesine dönmeye karar verdi.

Bugün, "moteller kraliçesi" olarak bilinen bir iş kadınının kişisel danışmanı olarak çalışıyor.

"Genel olarak hayatıyla ilgileniyorum. Evi, günlük işleri ve motellerin tüm pazarlamasıyla" diyor.

Marques, yalnız yaşadığını ama hafta içinde günlerini patronunun evinde geçirdiğini söylüyor.

İşin sağladığı süper zenginler dünyasına erişimden duyduğu sevinci gizlemiyor. Ona göre bu meslek, sosyal anlamda yükselmek için bir fırsat.

"Her zaman iyi şeylere sahip oldum, elimden gelenin en iyisine ama asla abartılı şeye değil, sadece temel ihtiyaçlara. Bu yüzden beni cezbeden şey, tüm bunları deneyimlemek ve bunun için bir de para kazanmak."

Aşırı zenginliğin yanında günlük yaşam sürmek de karmaşık duygulara yol açıyor.

2026 Dünya Eşitsizlik Raporu'na göre Brezilya'daki dünyada eşitsizliğin en yüksek olduğu ülkelerden biri.

Passarelli, böylesine keskin sosyal eşitsizliğin olduğu bir ülkede her gün yüksek harcama seviyelerini görmenin şoke edici olabileceğini kabul ediyor.

"Elbette bu sizi etkiliyor. Başka gerçekleri görüyorsunuz ve bazen bu çok adaletsiz geliyor. 'Tanrım, neden bu kadar büyük bir fark var?' diye düşündüğüm anlar oluyor. Bu böyle olmak zorunda değil" diyor.

"Ama... sadece işimi yaptığımı fark ettiğimde yargılamadan vazgeçiyorum."

Ona göre, videolarının sosyal medyadaki başarısı, çoğu insanın kendi hayatından çok uzak olabilecek bir dünyayı göstermesinden kaynaklanıyor.

"Bir şey öğretmek veya bir milyonerin dadısı nasıl olunur üzerine bir kurs vermekle ilgilenmiyorum" diyor.

"Sizin bir marka bir el çantası istemenizi sağlamaya çalışmıyorum. Sadece bu dünyanın var olduğunu gösteriyorum. Bu onların normali."