جام ملت‌های آسیا؛ نگاهی به ستاره‌های مدعیان قهرمانی

هجدهمین دوره رقابت‌های جام ملت‌های آسیا، از ۲۲ دی‌ ۱۴۰۲ (۱۲ ژانویه ۲۰۲۴) به میزبانی قطر آغاز می‌شود. این رقابت‌ها تا ۲۱ بهمن (۱۰ فوریه) ادامه خواهد داشت تا در پایان، قهرمان این مسابقات، در ورزشگاه ۸۸ هزار نفری لوسیل مشخص شود.

در این گزارش ستاره‌های نام‌دار هشت تیم مدعی قهرمانی این دوره از رقابت‌ها را مرور خواهیم کرد که احتمالا از چهره‌های برجسته معتبرترین رقابت‌های ملی آسیا در قطر هم خواهند بود.

آیاسه یدا (ژاپن)

آیاسه یدا، ستاره ۲۴ ساله تیم ملی ژاپن، در خط حمله این تیم، احتمالا یکی از مهم‌ترین نقاط قوت ژاپنی‌ها برای فتح دوباره جام قهرمانی خواهد بود.

او فوتبال حرفه‌ای را از سال ۲۰۱۹ در رده جوانان و با تیم «هوسی» آغاز کرد. دو سال بعد و در پی درخشش در تیم جوانان ژاپن، به تیم کاشیما آنتلرز پیوست. او در ۱۰ بازی تیم جوانان ژاپن، ۱۱ گل زد. او از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ در لیگ فوتبال ژاپن با پیراهن کاشیما ۴۱ گل زد.

در سال ۲۰۲۲ باشگاه سرکل بروژ بلژیک، آیاسه یدا را با پیشنهاد یک میلیون و پانصد هزار یورو از کاشیما خرید. انتقالی که برای این باشگاه بلژیکی، موفقیت‌آمیز بود؛ او در ۴۰ بازی ۲۲ بار دروازه حریفان را باز کرد و در پایان فصل با پیشنهاد ۶ میلیون یورویی فاینورد، راهی هلند شد.

آیاسه یدا امید اول گلزنی تیم ملی ژاپن در این رقابت‌ها خواهد بود.

علیرضا بیرانوند (ایران)

با تجربه، خونسرد، با کیفیت و آماده. این چهار خصوصیتی است که علیرضا بیرانوند را بدل به یکی از موثرترین چهره‌های ایران برای موفقیت در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا خواهد کرد. تیمی که احتمالا تا مرحله نیمه‌نهایی به هیچ یک از تیم‌های قدرتمند آسیا برخورد نمی‌کند، اما پس از رسیدن به این مرحله، نقش علیرضا بیرانوند احتمالا بیش از سایر بازیکنان خواهد بود.

تجربه سال‌های گذشته فوتبال ایران نیز ثابت کرده که تیم‌های ملی ایران برای رسیدن به جام‌های جهانی، موفقیت در جام ملت‌های آسیا یا قهرمانی در هر رقابت برون مرزی، در کنار مدافعان قدرتمند، هافبک‌های تکنیکی و مهاجمان تمام کننده، باید دروازه‌بانی مطمئن را پشت بازیکنان خود می‌دیدند. ناصر حجازی و احمدرضا عابدزاده دو نمونه روشن هستند.

تیم ملی ایران با ناصر حجازی از صعود به جام جهانی تا قهرمانی آسیا را تجربه کرد و با احمدرضا عابدزاده قهرمان بازی‌های آسیایی شد و پس از ۲۰ سال به جام جهانی (۱۹۹۸ فرانسه) رسید.

آن‌چه علیرضا بیرانوند را در مقایسه با دوره گذشته متفاوت می‌کند، سطح تجربه اوست. او با پشت سر گذاشتن دو دوره جام جهانی و تجربه یک جام ملت‌های آسیا، همچنین چند دوره حضور با پرسپولیس در لیگ قهرمانان فوتبال آسیا به اوج پختگی خود رسیده است.

سون هیونگ مین (کره جنوبی)

کره جنوبی و عادت همیشگی داشتن یک ستاره متفاوت از سطح اول فوتبال آسیا. از ابتدای دهه ۱۹۹۰ میلادی تا سال ۱۹۹۴ کیم یو سونگ در خط حمله، طی سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ لی‌وون جائه درون دروازه، از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ پارک جی سونگ و حالا «سون هیونگ مین» ستاره باشگاه تاتنهام.

سون هیونگ مین، تلفیقی از سرعت، تکنیک و هوشی که منجر به تصمیمات غیرقابل پیش‌بینی می‌شود را ارائه می‌کند. قدرت بازی در سه پست هافبک هجومی، بال‌های چپ و راست و همین طور مهاجم کاذب را دارد و متخصص قرار گرفتن در فضاهای کور است.

او از معدود بازیکنان آسیایی است که فوتبالش را از رده‌های پایه یک تیم سطح اول اروپایی آغاز کرد. سال ۲۰۰۸ در ۱۶ سالگی از تیم جوانان سئول به تیم زیر ۱۸ سال هامبورگ پیوست. دو سال بعد عضو تیم بزرگسالان هامبورگ شد و پس از زدن ۳۰ گل، در سال ۲۰۱۳ به بایرن لورکوزن پیوست.

در سال ۲۰۱۵ باشگاه تاتنهام این ستاره کره‌ای را با ۱۶ میلیون یورو به خدمت گرفت. سون هیونگ مین ۳۱ ساله حالا با زدن۱۱۴ گل، یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های باشگاه تاتنهام محسوب می‌شود.

ستاره کره‌ای که احتمالا آخرین جام ملت‌های آسیا خود را تجربه خواهد کرد، تاکنون به قهرمانی جام ملت‌های آسیا دست نیافته است.

هری سوتار (استرالیا)

هری سوتار، مدافع ۲۵ ساله تیم ملی استرالیا و باشگاه لستر سیتی، احتمالا یکی از مهم‌ترین چهره‌های تیم ملی فوتبال کشورش خواهد بود.

به نظر می‌رسد قرعه تیم ملی استرالیا گراهام آرنولد، سرمربی تیم ملی این کشور، را هم متقاعد کرده که باید خط دفاعی مستحکمی برای رسیدن به فینال مسابقات داشته باشد. احتمال این ‌که استرالیا در مرحله یک چهارم نهایی با تیم ملی عربستان سعودی و در نیمه نهایی مقابل ژاپن قرار بگیرد، بسیار بالاست. مگر این‌که استرالیا انتخاب کند که در گروه‌اش پایین‌تر از چین به مرحله حذفی صعود کند که در آن صورت هم احتمال رویارویی‌اش با ایران در نیمه‌نهایی وجود خواهد داشت.

هری سوتار فوتبال را از ۱۶ سالگی در باشگاه داندی یونایتد اسکاتلند آغاز کرد. ۱۸ ساله بود که به استوک سیتی انگلیس پیوست و طی سه سال ۷۰ بار برای این تیم بازی کرد. هری سوتار از سال ۲۰۱۹ به مدافع ثابت تیم فلیتوود تاون انگلیس شد و از ابتدای سال ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۱۵ بار با پیراهن لستر سیتی به زمین رفته است.

با ۱۹۸ سانتی‌متر قد هم روی توپ‌های هوایی بسیار مسلط است، هم به دلیل سرعت بالایش، تقریبا در مهار تمام مهاجمان سرعتی، بی‌نقص عمل می‌کند. رویارویی او با مهاجمان نامدار فوتبال آسیا از جذابت‌های مسابقات تیم ملی استرالیا خواهد بود.

حسن تمبکتی (عربستان)

حسن تمبکتی، مدافع میانی تیم ملی عربستان، از معدود بازیکنان تاریخ فوتبال این کشور است که توجه مردم این کشور را از مهاجمان سرعتی، هافبک‌های تکنیکی و شوت‌زن‌های قهار این کشور پرت کرده و به سوی خود کشیده است.

او تقریبا تمامی ویژگی‌های یک مدافع میانی استاندارد و به روز در فوتبال جهان را دارد. در آفسایدگیری قهار است، با وجود قد ۱۸۲ سانتی‌متری، پرش‌هایی فوق‌العاده دارد و تقریبا سر زدن در کنار او برای مهاجمان حریف، غیرممکن به نظر می‌رسد. روی زمین به توپ مسلط است و آن قدر در کورس‌های سرعتی فوق‌العاده بوده که گاهی از او به عنوان مهاجم نیز استفاده شده است.

سایت ترنسفرمارکت قیمت این مدافع ۲۴ ساله باشگاه الاهلی عربستان را حدود ۱۲ میلیون دلار تخمین زده، اما فوتبال عربستان در سال‌های گذشته هرگز بازیکنی را به فوتبال اروپا نفرستاده است. مدافعی با چنین قیمتی، مسلما می‌تواند یکی از ستاره‌های احتمالی جام ملت‌های آسیا باشد. بخصوص که مسیر عربستان برای رسیدن به فینال مسابقات هم دشوار به نظر می‌رسد.

معز علی (قطر)

المعز علی زین العابدین عبدالله‎ معروف به معز علی، ستاره احتمالی تیم ملی قطر در جام ملت‌های آسیا خواهد بود. بازیکنی که طی سال‌های گذشته تک ستاره فوتبال این کشور بود.

او سال ۱۹۹۶ در شهر «خارطوم» سودان به دنیا آمد. در هفت سالگی، وقتی در عضویت تیم نوجوانان المصائمیر درآمده بود، توسط کارشناسان و استعدادیاب‌های اسپایر دیده و سپس جذب شد. او همراه خانواده‌اش به دوحه رفت و در ۱۰ سالگی با آکادمی اسپایر قرارداد بست. در پانزده سالگی به عضویت جوانان لخویا (الدحیل) قطر درآمد و حد فاصل سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ برای جوانان اوپن بلژیک بازی کرد.

معز علی در رده بزرگسالان نیز برای تیم‌های لاسک اتریش و دپورتیو لئونسا اسپانیا به زمین رفت و در نهایت سال ۲۰۱۶ به الدحیل برگشت. او از سال ۲۰۱۵ پیراهن تیم ملی قطر را بر تن کرد و در ۷۵ بازی ۴۱ بار موفق به گلزنی برای تیم ملی این کشور شده است.

تکنیک و حرکات انفجاری‌اش در خط حمله، او را تبدیل به بهترین بازیکن فوتبال قطر در سال‌های اخیر کرده است. او در دوره گذشته این بازی‌ها، جام قهرمانی مسابقات را بالای سر برده بود.

علی حمدی (عراق)

بسیاری از هواداران فوتبال عراق معتقدند که او ستاره آینده فوتبال این کشور در اروپا خواهد بود. علی حمدی، مهاجم تیم ملی عراق، یک مدل تقویت شده و کامل از یونس محمود، مهاجم افسانه‌ای تیم ملی عراق در سال‌های گذشته به نظر می‌رسد. تکنیکی، فرصت‌طلب، باهوش و تمام کننده‌ای تمام عیار.

علی حمدی با ۱۸۵ سانتی‌متر قد، بر خلاف ظاهرش، روی توپ‌های زمینی بسیار مسلط‌‌ تر است. ضربات سر را خوب می‌زند، اما نه آن قدر که روی توپ‌های ارسالی در عمق یا توپ‌های سوم خطرناک است.

نکته قابل توجه در مورد علی حمدی، زندگی متفاوت او با سایر ستاره‌های فوتبال آسیا است. او سال ۲۰۰۲ در میسان عراق متولد شد. سال ۲۰۰۳ وقتی فقط یک ساله بود همراه خانواده‌اش به شهر توکست در لیورپول بریتانیا مهاجرت کرد.

او از سال ۲۰۱۵ به عضویت تیم جوانان ترانمره راورز درآمد و پس از آن در تیم‌های بزرگسالان ویکم واندررز و برنلی انگلیس بازی کرد و حالا پیراهن ویمبلدون انگلیس را بر تن دارد و در سال ۲۰۲۳ بیش‌تر از بیست گل برای این تیم زده است.

بدون در نظر گرفتن وضعیت تیم ملی عراق در جام ملت‌های آسیا، می‌توان از دیدن بازی این بازیکن جوان لذت برد.

علی سالمین بلوشی (امارات)

یک هافبک دفاعی لاغر اندام اما با قدرت‌بدنی عجیب و باور نکردنی؛ علی سالمین بلوشی، هافبک ۲۸ ساله اماراتی‌ها، با قد ۱۷۰ سانتی‌متری، قابلیت بازی در پست‌هایی را دارد که چندان ارتباطی با هم پیدا نمی‌کنند.

برای درک بهتر این‌ که از علی سالمین طی سال‌های اخیر در چه پست‌هایی استفاده شده، بهتر است تصور کنیم مربیان تیم‌ ملی ایران در سال‌های گذشته، از مسعود شجاعی به عنوان هافبک دفاعی نیز استفاده کرده بودند. با این تفاوت که تکنیک علی سالمین در حد مسعود شجاعی نیست، اما در کارهای دفاعی و قدرت بدنی در سطح بالاتری از او قرار دارد.

همچنین سرعت قابل توجه این هافبک اماراتی باعث شده که مربیانش او را گاهی از پست هافبک تخریبی به گوشه‌های زمین برده و به عنوان بال‌های چپ و راست از او بازی بگیرند.

علی سالمین بلوشی هرچند متولد شهر دبی در کشور امارات است، اما اصلیتی بلوچ دارد و ریشه خانوادگی‌اش به ایران برمی‌گردد. او را می‌توان یکی از سلاح‌های مخفی تیم ملی امارات در میانه زمین برای بردن تمام جنگ‌های تن به تن دانست.